5237 sayılı TCK Madde 247'de zimmet suçunun oluşumu için 'suç konusu malın zimmete geçirilmesi' ne anlama gelir? Bu 'zimmete geçirme' olgusunun, malın geçici kullanılması ile ne şekilde ayırt edildiğini açıklayınız.

Zimmet suçunun oluşabilmesi için, suç konusu malın 'zimmete geçirilmesi' gerekir. Bu, failin mal üzerinde 'malikmiş gibi tasarrufta bulunmasını' ifade eder (TCK 247 Gerekçesi). Malik gibi tasarruf, malı kalıcı olarak kendisine veya bir başkasına mal edinme, tüketme, satma veya verme gibi eylemleri kapsar. 'Malın geçici kullanılması' (kullanma zimmeti, TCK 247/3) ise, failin malı başlangıçta iade etme kastıyla geçici olarak kullanması durumunda ortaya çıkar ve bu durumda daha hafif bir ceza öngörülür. Temel ayrım, failin 'temellük kastı' (mal edinme kastı) ile 'geçici kullanma kastı' arasındaki farktır. Eğer failin niyeti malı kalıcı olarak sahiplenmekse basit veya nitelikli zimmet, niyeti geçici kullanıp iade etmekse kullanma zimmeti söz konusu olur. Ancak Yargıtay, failin malı kendiliğinden iade etmemesi ve zimmetin bir denetim veya şikayet sonucu ortaya çıkması durumunda genellikle temellük kastının varlığını kabul ederek kullanma zimmetini uygulamamaktadır (Yargıtay 5. CD 2018/3285 K., 2017/1187 K.).