5271 sayılı CMK'nın 117. maddesinin 1. fıkrasında yer alan 'şüphelinin veya sanığın yakalanabilmesi veya suç delillerinin elde edilebilmesi amacıyla' ifadesi, arama tedbirinin amacını nasıl sınırlamaktadır? Bu amacın arama kararının meşruiyeti açısından önemi nedir?

CMK 117/1'deki ifade, arama tedbirinin uygulanmasının iki temel ve sınırlı amacını belirlemektedir: şüphelinin veya sanığın yakalanması veya suç delillerinin elde edilmesi. Bu, arama tedbirinin keyfi olarak veya başka amaçlarla (örneğin, kişisel husumet, intikam vb.) kullanılamayacağı anlamına gelir. Arama, bir koruma tedbiri olarak, hükümden önce bazı temel hak ve hürriyetlere müdahaleyi gerektirdiğinden, 'ölçülülük ilkesi' ve 'görünüşte haklılık' ilkeleri çerçevesinde belirli ve meşru bir amaca hizmet etmelidir. Eğer arama bu amaçlar dışında bir saikle yapılırsa veya bu amaçlara ulaşmak için elverişli değilse, hukuka aykırı hale gelebilir. Dolayısıyla, arama kararının meşruiyeti, bu kanuni amaçlara uygunluğuna bağlıdır; aksi takdirde elde edilen deliller 'hukuka aykırı delil' sayılır ve hükme esas alınamaz (Yargıtay CGK 2014/512, 2014/513, 2014/514 sayılı kararlarına atıfta bulunan 20. CD kararları).