TCK Madde 247/2'de düzenlenen 'nitelikli zimmet' suçunun oluşumu için aranan 'hileli davranışlar' kavramını detaylandırınız. Bu hilenin, dolandırıcılık suçundaki hileden farkını ve Yargıtay içtihatları ışığında bu hilenin niteliğini açıklayınız.

Nitelikli zimmet suçunun oluşumu için aranan 'hileli davranışlar', zimmet fiilinin 'açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik' olmalıdır. TCK 247 Gerekçesi'nde belirtildiği üzere, zimmet suçunda hile, suç konusu mal kamu görevlisinin zilyetliğinde veya koruma ve gözetim sorumluluğunda olduğu için, bunun zimmete geçirilmesi için herhangi bir kişinin aldatılmış olması gerekmez. Buradaki hile, sadece zimmet olgusunun sonradan anlaşılmasının önüne geçilmek amacıyla gerçekleştirilmektedir ve suçun delillerini gizlemeye yönelik bir davranıştır. Dolandırıcılık suçundaki hileden farkı budur; dolandırıcılıkta hile, mağduru aldatarak malvarlığına ilişkin bir tasarrufta bulunmaya ikna etmeyi amaçlar. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/124 E. sayılı kararında daire dışı araştırma ve zimmetin açığa çıkmamasını sağlayacak hileli davranışlara örnek olarak sahte makbuz düzenlenmesi, banka ekstreleri ile kooperatif kayıtlarının karşılaştırılması, sahte fatura düzenlenmesi gibi eylemler gösterilmiştir. Hilenin, olağan ve basit bir denetimle kolayca anlaşılamayacak nitelikte olması gerekmektedir (Yargıtay 5. CD 2018/4033 K. ve 2018/3285 K. gerekçeleri).