Sanığın, inşaat halindeki bir binadan hırsızlık yaptığı olayda, eylemin gece mi gündüz mü işlendiği kesin olarak belli değilse ve tek delil, inşaat bekçisinin 'sabah namazından sonra balkon kapısının açık olduğunu gördüğü' yönündeki beyanı ise, mahkeme nasıl bir sonuca varmalıdır? (Yargıtay 17. CD, 2015/29034 E., 2017/7059 K.)

Bu durumda mahkeme, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği, eylemin sanık lehine olarak gündüz işlendiğini kabul etmelidir. Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, UYAP kayıtlarına göre güneşin 05:50'de doğduğu ve gece vaktinin 04:50'de sona erdiği belirtilmiştir. Bekçinin beyanı ('sabah namazından sonra') eylemin 04:50'den önce mi sonra mı işlendiğini kesin olarak ortaya koymamaktadır. Sanığın da bu konuda bir beyanı yoktur. Eylemin gece vakti (04:50'den önce) işlendiğine dair kesin ve şüpheden uzak bir delil bulunmadığından, şüphe sanık lehine yorumlanmalı ve TCK m. 143 uygulanmamalıdır. Mahkemenin, gerekçeli kararında eylemin gece işlendiğine dair delilleri açıkça tartışmadan bu maddeyi uygulaması bozma nedenidir.