Bir kamu görevlisinin, kendisine direnen alkollü bir şahsı etkisiz hale getirdikten sonra, yerde yatan bu şahsın göğsüne tekme atarak onu ağır şekilde yaralaması eylemi, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2024/4045 E., 2024/7645 K. sayılı kararında neden işkence suçu olarak değerlendirilmemiştir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında bu eylem, işkence değil, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabul edilmiştir. Kararın gerekçesi, işkence suçunun temel unsuru olan 'sistematiklik ve süreç' unsurunun olayda bulunmamasıdır. Kararda, 'sanığın fiillerinin belli bir süreç içerisinde sistematik olarak gerçekleştirilmemesi nedeniyle' TCK m. 95/3'te düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence suçunun unsurlarının oluşmadığı belirtilmiştir. Olay, bir arbede ve direnme fiilinin devamında, ani bir tepkiyle gerçekleşen tek bir darp eylemi (tekme atma) olarak değerlendirilmiştir. Bu durum, TCK m. 94 gerekçesinde belirtilen 'süreklilik arz eder bir tarzda işlenen' ve 'kişinin psikolojisi, ruh sağlığı üzerinde tahrip edici etkileri olan' sistematik bir uygulama niteliği taşımamaktadır.