Kullanma hırsızlığı (TCK m. 146) ile normal hırsızlık arasındaki temel fark nedir? Sanığın, çaldığı aracın yakıtı bitince aracı terk etmesi eylemi, Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2014/31010 E., 2017/4961 K. sayılı kararında neden kullanma hırsızlığı olarak kabul edilmemiştir?

Kullanma hırsızlığı ile normal hırsızlık arasındaki temel fark, failin kastındadır. Normal hırsızlıkta fail, malı sürekli olarak mülkiyetine geçirme (temellük) kastıyla hareket eder. Kullanma hırsızlığında (TCK m. 146) ise fail, malı 'geçici bir süre kullanıp zilyedine iade etmek' amacıyla alır. Bu iade amacının, mal alınırken mevcut olması ve somut olay özelliklerinden açıkça anlaşılması gerekir. Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, sanıkların aracı çaldıktan sonra yakıtı bitince yol kenarında terk etmeleri eylemi kullanma hırsızlığı olarak kabul edilmemiştir. Çünkü aracın yakıtı bittiği için zorunlu olarak terk edilmesi, iade kastının varlığını göstermez. Failin, malı sahibinin kolayca bulabileceği bir yere bırakması veya iade için bir girişimde bulunması gibi iade kastını gösteren somut bir davranış yoktur. Bu nedenle eylem, kullanma hırsızlığı değil, tamamlanmış hırsızlık suçu olarak nitelendirilmiştir.