Çocuk sanıklar ile yetişkin sanıkların davalarının birleştirilerek birlikte görülmesi durumunda, duruşmanın kapalılığı veya açıklığı konusunda hangi usul uygulanmalıdır? Ceza Genel Kurulu'nun 2015/6-221 E., 2015/310 K. sayılı direnme kararında bu uyuşmazlık nasıl çözümlenmiştir?

Ceza Genel Kurulu'nun 2015/6-221 E., 2015/310 K. sayılı kararında, çocuk sanıklar ile yetişkin sanıkların davaları birleştirildiğinde, duruşmanın tüm sanıklar açısından 'kapalı' yapılması gerektiği kabul edilmiştir. Gerekçe olarak, davaların birleştirilmesinden beklenen usul ekonomisi gibi faydaların, çocuğun korunması ihtiyacını ortadan kaldırmadığı belirtilmiştir. CMK m. 185'teki zorunlu kapalılık hükmü, çocuğun lekelenmeme hakkı ve yargılamadan olumsuz etkilenmemesi amacıyla getirilmiş amir bir hükümdür. Yetişkin sanıkların yargılamasının kapalı yapılmasının onlara bir zarar vermeyeceği, aksine çocukla birlikte yargılanmanın getirebileceği olumsuzluklardan onları da koruyabileceği düşünülmüştür. Buna karşın, çocuğun yargılamasının açık yapılması telafisi mümkün olmayan zararlara yol açabilir. Bu nedenle, çocuğun üstün yararı ilkesi gereği, birleştirilen davalarda CMK m. 185'teki zorunlu kapalılık kuralının tüm sanıklar için uygulanması gerektiği sonucuna varılmıştır.