Zabıta memurlarının, seyyar satıcılık yapan bir kişiyi araçlarına alarak bir depoya götürüp burada darp etmeleri eylemi, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2014/398 E., 2014/5977 K. sayılı kararında neden işkence suçu olarak nitelendirilmemiştir? Kararda hangi kriterin eksik olduğu vurgulanmıştır?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, zabıta memurlarının eylemi işkence suçu olarak değil, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabul edilmiştir. Karara göre, işkence suçunun oluşabilmesi için eylemlerin 'sistematik şekilde belli bir süreç içerisinde süreklilik göstermesi' gerekmektedir. Somut olayda ise mahkeme, meydana gelen tartışmanın kavgaya dönüşüp yaralama ile sonuçlandığı, bu nedenle olayda işkence suçunun yasal unsurlarının (süreklilik ve sistematiklik) gerçekleşmediği sonucuna varmıştır. Karar, ani gelişen ve tek bir olaya indirgenebilecek bir kavga ve darp eyleminin, ne kadar ağır sonuçları olursa olsun, işkence suçunun temel unsuru olan 'süreç içinde sistematik uygulama' kriterini karşılamadığını ve bu nedenle kasten yaralama (veya neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama) suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.