HMK Madde 370'in 4. fıkrasına göre, Yargıtay bir kararı 'gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onama' yetkisini hangi koşullarda kullanabilir? Bu yetkinin HMK 370/2'deki 'düzelterek onama'dan farkı nedir?

HMK Madde 370'in 4. fıkrası, Yargıtay'a, temyiz edilen bir kararın 'usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onanması' yetkisini verir. Bu durum, kararın hukuki sonucunun doğru olmasına rağmen, mahkemenin bu sonuca ulaşırken dayandığı gerekçenin hatalı olduğu hallerde uygulanır. Yargıtay bu durumda kararı bozmaz, sadece gerekçesini düzelterek onar. **HMK 370/2'deki 'düzelterek onama'dan farkı:** * **HMK 370/2 (Düzelterek Onama):** Bu fıkra, temyiz olunan kararın 'esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından' veya 'açık ifade yanlışlıkları'ndan dolayı bozulması gerektiği hallerde, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde kararın düzeltilerek onanmasını düzenler. Burada hata, ya kanunun somut olaya yanlış uygulanması ya da basit yazım, hesap vb. hatalarıdır. Yani kararın 'esas' yönü veya 'uygulaması' hatalıdır, ancak düzeltilebilir. * **HMK 370/4 (Gerekçesi Değiştirilerek Onama):** Bu fıkrada ise kararın 'sonucu' veya 'hüküm fıkrası' tamamen doğru ve kanuna uygundur. Tek sorun, mahkemenin bu doğru sonuca ulaşırken öne sürdüğü 'gerekçenin' hatalı olmasıdır. Yargıtay, kararın sonucunu değiştirmeden, sadece gerekçesini yeniden yazar veya düzeltir. Bu, kararın esasında bir değişiklik yapmadan, sadece hukuki açıklamasını düzelten daha sınırlı bir yetkidir. Özetle, HMK 370/2 daha çok kararın hüküm fıkrasındaki ya da kanunun olaya uygulanmasındaki düzeltilebilir hataları kapsarken, HMK 370/4 kararın sonucunu etkilemeyen, sadece gerekçesindeki hukuki yanlışlıkları düzeltmeye yöneliktir.