İdari Dava Daireleri Genel Kurulu'nun 2014/397 sayılı kararında, Danıştay 8. Daire'nin bozma kararına rağmen İdare Mahkemesi'nin ilk kararında ısrar etmesi ve bu ısrar kararının temyizi üzerine, Kurul'un ısrar kararını 'gerekçesini değiştirerek' onamasının ardındaki hukuki mantık nedir?

Kurul, İdare Mahkemesi'nin ısrar gerekçesini (örneğin 'bozma kararı davacı aleyhinedir, uygulanmayabilir' gibi) hukuken isabetli bulmamıştır. Ancak, uyuşmazlığın esasına ilişkin farklı bir hukuki gerekçeyle, İdare Mahkemesi'nin ulaştığı 'iptal' sonucunun doğru olduğuna kanaat getirmiştir. Olayda Kurul, davacının yargı kararına dayanarak öğrenimini tamamlayıp mezun olmasının 'kazanılmış hak' teşkil ettiğini ve bu nedenle mezuniyet belgesinin iptal edilemeyeceğini belirtmiştir. Bu, mahkemenin ısrar gerekçesinden farklı bir hukuki temeldir. Dolayısıyla Kurul, sonucu doğru ama gerekçesi hatalı olan ısrar kararını, kendi tespit ettiği doğru hukuki gerekçeyle onamıştır. Bu, yargısal denetimin sadece sonucu değil, kararın hukuki temelini de denetlediğini gösterir.