TCK madde 148'de yer alan 'kanuna aykırı bir yarar vaat edilemez' hükmü, ceza muhakemesinde delil elde etme açısından ne gibi bir yasak getirmektedir?

TCK madde 148'in ikinci fıkrası, 'Kanuna aykırı bir yarar vaat edilemez' hükmünü getirerek, şüpheli veya sanığın beyanının özgür iradesine dayanmasını engelleyici yasak usuller arasına 'kanuna aykırı yarar vaat etme'yi dahil etmiştir. Bu yasak, kolluk veya diğer yetkililerin, sanığı belirli bir şekilde ifade vermeye veya bir suçlamayı kabul etmeye ikna etmek için, yasal olmayan bir menfaat (örn. cezasızlık, daha az ceza, özel muamele) teklif etmesini yasaklar. Bu tür vaatlerle elde edilen ifadeler, CMK m.148/3 uyarınca, sanığın rızası olsa dahi delil olarak değerlendirilemez. Bu, adil yargılanma hakkını ve hukuka uygun delil elde etme prensibini güvence altına almayı amaçlar, zira bu tür vaatler sanığın özgür iradesini bozucu niteliktedir. (CMK m.148/2, CMK m.148/3, CMK m.148 Gerekçesi)