5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca 'zorunlu müdafi' görevlendirilmesi, sanığın lehine olan hapis cezasının hesaplanmasında hangi hallerde dikkate alınmaz? Yargıtay'ın bu konudaki kararı nedir?

5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, şüpheli veya sanığın müdafii bulunmaması halinde müdafi görevlendirilmesini zorunlu kılar. Ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2016/939 E., 2016/465 K. ve 06.12.2016 tarihli kararında belirtildiği üzere, bu zorunlu müdafi görevlendirilmesinde esas alınması gereken hapis cezasının hesaplanmasında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen 'gece vakti işlenmesi' gibi cezanın belirli bir oranda artırılmasına ilişkin nitelikli hal dikkate alınamaz. Yani, suçun temel hali beş yılın üzerindeyse müdafi zorunludur; ancak nitelikli halin getirdiği artırım, müdafi zorunluluğu için gereken beş yıllık eşiği belirlemede kullanılmaz. Bu, sanığın savunma hakkının güvence altına alınmasında hapis cezasının alt sınırının objektif olarak belirlenmesini hedefler. (CMK m.150/3, TCK m.143, Yargıtay Ceza Genel Kurulu - Karar: 2018/11410)