TCK madde 145'in hırsızlık suçunda uygulanmasında 'değer azlığı' nedeniyle 'indirim' yapılması ile 'ceza vermekten vazgeçilmesi' arasındaki fark nedir? Hakim bu iki seçenek arasında nasıl bir değerlendirme yapmalıdır?

TCK madde 145, malın değerinin azlığı nedeniyle hakime iki farklı seçenek sunar: 1) Verilecek cezada indirim yapılması, 2) Suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak ceza vermekten vazgeçilmesi. Temel fark, ilk seçeneğin ceza verilmesini gerektirirken, ikincisinin hiç ceza verilmemesini öngörmesidir. Hakim bu iki seçenek arasında karar verirken, değerin azlığını yanı sıra suçun işleniş şekli, mağdurun veya sanığın konumu, olayın gerçekleştiği yer ve zaman, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gibi unsurları dikkate almalıdır. Ceza vermekten vazgeçme, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/695 E., 2019/506 K. sayılı kararlarında belirtildiği üzere, değere dayalı ihlalin ceza verilmemeyi 'nesafeten haklı saydıracak alt düzeyde' ve 'ehemmiyetsiz ölçüde' olması durumunda gündeme gelir. İndirim yapma ise daha geniş bir değer azlığı yelpazesinde uygulanabilir. Hakim, TCK m.3'teki orantılılık ilkesini gözeterek, her somut olaya özgü, yasal ve yeterli gerekçe ile karar vermelidir. (TCK m.145, Yargıtay Ceza Genel Kurulu - Karar: 2019/695, Yargıtay Ceza Genel Kurulu - Karar: 2019/506)