TCK madde 145'in hırsızlık suçlarında ceza indirimi veya ceza vermekten vazgeçme imkanı tanıdığı 'takdir hakkı', hakimin keyfiliğe kaçmadan nasıl kullanılması gerektiği Yargıtay içtihatlarında nasıl vurgulanmaktadır?

TCK madde 145'in uygulanmasında hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olsa da, bu yetkinin keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle kullanılması esastır. Bu husus, T.C. Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca zorunludur. Hakim, takdir hakkını kullanırken evrensel ceza hukuku prensipleri olan kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri ile kıyas ve aleyhe yorum yasağına uygun bir değerlendirme yapmalıdır. Verilen kararda, suçun işleniş şekli, mağdur veya sanığın konumu, olayın gerçekleştiği yer ve zaman, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gibi unsurların somut gerekçelerle açıklanması beklenir. Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 2015/23771 E., 2017/11884 K. sayılı kararında, 'hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır' denilerek bu ilke vurgulanmıştır. (TCK m.145, Anayasa m.141/3, CMK m.34, m.223, m.230, m.289, Yargıtay 17. Ceza Dairesi - Karar: 2017/11884)