TCK madde 145'in uygulanmasında 'daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma' kriteri tek başına yeterli midir? Yargıtay içtihatları bu konuda ne söylemektedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 tarihli, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK m.145'in gerekçelerinde 'daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma' koşulu tek başına bir zorunluluk olarak yer almamaktadır. Elbette, değerin az olmasına ilaveten bu durum da sanık lehine uygulanabilir, ancak madde yalnızca bu tanımlamayla sınırlı değildir. Hakim, indirim oranını TCK m.3'te öngörüldüğü üzere 'işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı' olacak şekilde saptamalıdır. Yargıtay içtihatları, rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi, bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, fiziki değer dışında, bunların yeniden temini için mağdur tarafından harcanacak emek ve mesaiyi göz önüne alarak değer azlığı indirimi uygulanmayacağı görüşünü benimsemiştir. Dolayısıyla, bu kriter tek başına yeterli olmayıp, somut olayın tüm özellikleri, failin kişiliği ve suçun mağdur üzerindeki etkisi de dikkate alınmalıdır. (TCK m.145, Yargıtay Ceza Genel Kurulu - Karar: 2019/695, Yargıtay 6. Ceza Dairesi - Karar: 2022/16576)