Bir hukuk davasında, mahkeme, taraflardan birinin sunduğu uzman görüşü (HMK m. 293) ile kendi atadığı bilirkişi raporu arasında çelişki olduğunu tespit etmiştir. Mahkeme, bu iki delilden hangisine üstünlük tanıyacağına nasıl karar verir?

Mahkeme, bu iki delile mekanik bir üstünlük atfedemez; yani 'mahkemenin atadığı bilirkişi her zaman üstündür' diyemez. Mahkeme, her iki raporu da içerik, yöntem ve gerekçe bakımından değerlendirir. Hangisinin daha bilimsel, daha tutarlı, dosyadaki diğer delillerle daha uyumlu ve somut olayı daha iyi aydınlattığına bakarak bir kanaat oluşturur. Gerekirse, çelişkiyi gidermek için ek rapor alır veya uzmanları dinler. Nihai kararda ise, hangi rapora hangi gerekçelerle üstünlük tanıdığını ve diğerini neden yeterli bulmadığını açıkça gerekçelendirmek zorundadır. Üstünlük, raporun niteliğine ve ikna ediciliğine göre belirlenir.