Bir hırsızlık olayında, sanık TCK m. 142/2-a uyarınca cezalandırılması istemiyle yargılanırken, mahkemenin ek savunma hakkı tanımadan TCK m. 142/1-b'den hüküm kurması hangi usul kuralının ihlalidir?

Bu durum, CMK'nın 226. maddesinde düzenlenen 'suçun niteliğinin değişmesi' ve sanığa 'ek savunma hakkı verilmesi' zorunluluğunun ihlalidir. İddianamede belirtilen sevk maddesi (TCK 142/2-a: Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kimseye karşı) ile hüküm kurulan madde (TCK 142/1-b: Bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında) farklı hukuki niteliklere ve unsurlara sahiptir. Mahkeme, fiilin hukuki niteliğini değiştirerek farklı bir maddeden ceza verecekse, sanığa bu yeni nitelendirmeye karşı savunma yapma imkanı (ek savunma hakkı) tanımak zorundadır. Bu hakkı tanımadan hüküm kurmak, savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir ve mutlak bir bozma nedenidir. (Bkz: Yargıtay 17. CD, 2015/23771 E. 2017/11884 K.)