Bir sanığın, polis memurlarına direnmek amacıyla üzerine yürümesi eylemi TCK m.265'in hangi unsurunu oluşturur ve bu eylemin yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması neden önemlidir?

Sanığın polis memurunun üzerine yürümesi, TCK m.265'in 'cebir' unsurunu oluşturmaya elverişli bir eylemdir. Bu, fiziki bir temasa varmasa da, görevlinin hareket serbestisini kısıtlamaya yönelik bir fiziksel güç gösterisidir. Bu eylemin ayrıca kasten yaralamaya teşebbüs (TCK m.86, m.35) suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması önemlidir çünkü eğer eylem yaralamaya teşebbüs boyutuna varmışsa, bu durum TCK m.265'in cebir unsurunun yoğunluğunu gösterir ve TCK m.61 uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi için bir gerekçe oluşturabilir. Mahkemenin, eylemin hukuki niteliğini tam olarak belirleyebilmesi için tüm bu olasılıkları delillerin toplanmasını istemiştir: 1) Olay tutanağında imzası bulunan tutanak mümzilerinin (polis memurlarının) duruşmada tanık olarak dinlenerek, olayla ilgili bilgi ve görgüleri ile sırt çantasındaki sigaraları ne şekilde gördüklerinin sorulması. 2) Sanığın savunmasında ismini verdiği 'S.' isimli şahıs hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açılması halinde, her iki davanın birleştirilerek delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi. Yargıtay, bu deliller toplanmadan, sadece şüpheli bir durum ve sanığın inkarı karşısında verilen mahkumiyet kararını 'eksik soruşturma' olarak nitelendirmiştir.