Bir davada, sanığın mahkumiyetine dayanak olarak yalnızca müdafii olmaksızın kollukta verdiği ve mahkeme huzurunda reddettiği ikrarı varsa, mahkeme nasıl bir karar vermelidir?

Böyle bir durumda mahkeme, sanık hakkında beraat kararı vermelidir. Çünkü CMK m.148/4, müdafii hazır bulunmaksızın kollukta alınan ifadenin, sanık tarafından hâkim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağını amir bir hükümle düzenlemiştir. Sanığın mahkeme huzurunda önceki ikrarını reddetmesi durumunda, bu kolluk beyanı delil değerini tamamen yitirir. Eğer bu ikrar dışında sanığın mahkumiyetine yeterli, hukuka uygun ve şüpheden uzak başka bir delil (tanık beyanı, kamera kaydı, parmak izi vb.) yoksa, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi zorunludur. (Bakınız: Yargıtay 19. Ceza Dairesi - Esas : 2016/982 Karar : 2017/6010).