Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2017/7671 K. sayılı kararı uyarınca, sanığın duruşmada hazır bulunma istemi olmaksızın yokluğunda karar verilmesi ve suç vasfının yanlış belirlenmesi hukuki açıdan ne sonuç doğurur?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2017/7671 K. sayılı kararına göre, hüküm tarihinde aynı yer yargı çevresi içerisinde bulunan cezaevinde başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanığın duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulma istemi bulunmadığı halde, hükmün açıklandığı duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi, CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir. Ayrıca, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 141. maddesi uyarınca hüküm kurulması da bozma nedenidir. (Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2017/3205 E. , 2017/7671 K., CMK m. 196, TCK m. 141, 142/1-b)