CMK m. 196 ve AİHS m. 6 bağlamında, sanığın duruşmada 'son söz' hakkını kullanmasının önemi nedir ve bu hakkın kısıtlanması ne anlama gelir?

Son söz hakkı (CMK m. 216/3), sanığın savunma hakkının en temel ve son halkasıdır. Deliller tartışılıp, iddia ve savunma makamları esas hakkındaki görüşlerini bildirdikten sonra, sanığa son olarak ne diyeceğinin sorulması, onun mahkeme heyeti üzerinde son bir etki bırakma, masumiyetini veya pişmanlığını ifade etme imkanıdır. Bu hak, AİHS m. 6'daki 'kendi kendini savunma' hakkının ayrılmaz bir parçasıdır. Sanığın duruşmada hazır edilmeyerek (örneğin son celsede getirilmemesi) veya bu hakkın kendisine tanınmayarak hüküm kurulması, savunma hakkının en ağır şekilde kısıtlanması anlamına gelir ve mutlak bir bozma nedenidir.