Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2020/4590 E., 2020/4321 K. sayılı kararına göre, bulundurulması ve taşınması başlı başına suç oluşturan bir maddeye elkonulması durumunda CMK m. 127'deki onay mekanizması neden uygulanmaz? Bu kararın hukuki mantığını açıklayınız.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin ilgili kararına göre, CMK m. 127'deki elkoyma ve onaya sunma prosedürü, 'delil niteliğindeki ya da suçta kullanılan veya suçun işlenmesinden elde edilen eşya ve diğer değerler' için geçerlidir. Uyuşturucu madde gibi bulundurulması ve taşınması başlı başına suç olan bir maddeye kolluk görevlileri tarafından elkonulabilmesi için hâkim, savcı ya da kolluk amiri kararına gerek yoktur. Zira bu tür maddelerin zilyetliği hukuken korunmaz ve bu maddeler 'suçun konusu' olan eşya değil, bizatihi 'suçun kendisi' olan eşyadır. Bu nedenle, koruma tedbiri olan elkoymanın temel güvencelerine tabi tutulmazlar ve onaya sunulmaları da gerekmez.