Ceza Muhakemesi Hukukunda 'delillerin serbestliği' ilkesi ne anlama gelir? Bu ilkeye getirilen 'delil yasakları' kaç gruba ayrılır ve 'hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin kullanılması' hususundaki farklı görüşleri açıklayınız. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bu konudaki yaklaşımı nedir?

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda maddi gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak belirlenmesidir. CMK'nın 217. maddesinin ikinci fıkrası 'yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' şeklindeki hüküm ile bu husus açıkça belirtilmiştir. Bu düzenleme ile ayrıca 'delillerin serbestliği' ilkesine de vurgu yapılmaktadır. Buna göre, ceza muhakemesinde hangi hususun hangi delillerle ispat olunacağı konusunda bir sınırlama bulunmayıp, yargılama yapan hakim, hukuka uygun şekilde elde edilen tüm delilleri kullanmak suretiyle, sanığın aleyhine olduğu kadar lehine olan delilleri de araştırıp değerlendirerek, her türlü şüpheden arınmış bir neticeye ulaşmalıdır. Delil yasakları; 'delil elde etme' ve 'delil değerlendirme' yasağı olarak iki gruba ayrılmaktadır. Delil elde edilmesine ilişkin olarak ihlal edilen kural, hak ihlaline neden olmuyor ve adil yargılanma ilkesi de zedelenmiyorsa, yargılamada değerlendirilemeyeceği veya hükme esas alınmayacağından söz edilemez (YARGITAY CEZA GENEL KURULU Esas: 2013/10-642 Karar: 2014/302 Tarih: 3.06.2014).