Hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kuran mahkeme, sanığın eyleminin gece vakti işlendiğini kabul ederek TCK m. 143 uyarınca cezayı artırmıştır. İstinaf mahkemesi de bu kararı onamıştır. Sanık, eylemin gece vakti işlenmediğini, sübutun yanlış değerlendirildiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir. Yargıtay bu iddiayı inceler mi? Bu inceleme, 'hukuki denetim' sınırları içinde kalır mı?

Kural olarak, eylemin hangi saatte işlendiği bir 'maddi vaka' veya 'sübut' sorunudur ve Yargıtay'ın temyiz denetimi dışındadır. Yargıtay, istinaf mahkemesinin delil takdirini ve sübuta ilişkin kabulünü denetlemez. Ancak, Yargıtay, bu kabulün hukuki sonuçlarını denetler. Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2017/2313 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, Yargıtay'ın incelemesi şu iki noktayla sınırlı kalacaktır: 1) İlk derece ve istinaf mahkemesinin kabul ettiği saat diliminin (örneğin 20:30-22:30 arası), TCK m. 6/1-e'de tanımlanan 'gece vakti' tanımına hukuken girip girmediği. 2) Bu kabul doğruysa, TCK m. 143'teki artırım oranının doğru uygulanıp uygulanmadığı. Yani Yargıtay, 'olay o saatte oldu mu?' sorusunu değil, 'o saat hukuken gece sayılır mı?' sorusunu cevaplar. Bu, hukuki denetimdir. Ancak metindeki Y6CD-K.2021/9993 kararına yapılan atıfta olduğu gibi, eğer sübuta ilişkin kabul akla, mantığa, ilme ve fenne aykırı ise (örneğin sağır dilsiz birinin hakaret ettiği kabul edilmişse), Yargıtay istisnaen maddi vaka denetimi yapabilir.