HMK m. 447, eski usul kanununa yapılan atıfların yeni HMK'nın ilgili maddelerine yapılmış sayılacağını belirtir. Bu kural, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nda sarahat bulunmayan hallerde HUMK hükümlerinin uygulanacağına dair 15. madde karşısında, iş mahkemelerindeki ispat ve delil değerlendirme süreçlerini nasıl etkilemiştir?

HMK m. 447 uyarınca, İş Mahkemeleri Kanunu'nun HUMK'a yaptığı genel atıf, artık HMK'nın deliller ve ispatla ilgili hükümlerine (m. 187-293) yapılmış sayılır. Bu durum, iş yargılamasındaki ispat ve delil değerlendirme süreçlerini HMK'nın modern ve sistematik yapısıyla uyumlu hale getirmiştir. Örneğin; senetle ispat zorunluluğu (HMK m. 200-201), delil sözleşmeleri (HMK m. 193), bilirkişi incelemesi (HMK m. 266 vd.), keşif (HMK m. 288 vd.) ve uzman görüşü (HMK m. 293) gibi kurumlar artık doğrudan HMK'daki güncel düzenlemelere göre uygulanmaktadır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2017/5396 sayılı kararında zamanaşımı definin ispatı ve ileri sürülme usulü gibi konuların HMK çerçevesinde değerlendirilmesi, bu etkinin bir örneğidir.