CMK m. 286/2-f hükmüne göre, on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin istinaf mahkemesi kararları temyiz edilemez. Bu kuralın uygulanmasında, suçun üst sınırı nasıl bir rol oynar?

Bu kuralın uygulanmasında suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı belirleyicidir. Eğer bir suçun TCK'daki tanımında öngörülen hapis cezasının üst sınırı 'on yıl veya daha az' ise, bu suçtan ilk derece mahkemesinde verilen bir beraat kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun, bölge adliye mahkemesince 'esastan reddine' karar verilmesi halinde bu karar kesin olup temyiz edilemez. Örneğin, TCK m. 109/2'deki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun üst sınırı 5 yıldır. Bu suçtan verilen beraat kararı istinafta onanırsa (esastan reddedilirse), bu karar temyiz edilemez. Ancak, suçun üst sınırı 10 yıldan fazla ise (örneğin nitelikli dolandırıcılık, TCK m. 158/1, üst sınır 10 yıl), bu kural uygulanmaz ve beraat kararının istinafta onanması halinde dahi karar temyiz edilebilir. Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2018/5556 K. sayılı kararı bu uygulamayı göstermektedir.