CMK m. 138/2, telekomünikasyon yoluyla yapılan denetleme sırasında, soruşturmayla ilgisi olmayan ancak katalog suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandıran bir delil elde edilirse (tesadüfen elde edilen delil), bu delilin kullanılabileceğini belirtir. Bu hüküm, aynı soruşturma kapsamında, hakkında dinleme kararı olan bir suçtan (örn: uyuşturucu ticareti) elde edilen delillerin, yine katalogda yer alan başka bir suç (örn: örgüt kurma) için kullanılıp kullanılamayacağı konusunda nasıl bir yorumu beraberinde getirir?

CMK m. 138/2, tamamen farklı bir soruşturmaya konu olabilecek tesadüfi delillerin kullanımına izin vermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-483 E., 2013/599 K. sayılı kararında yaptığı yoruma göre, bu düzenleme 'evleviyetle' (a fortiori) şu sonuca götürür: Bir tedbirin uygulanması sonucu elde edilen deliller, CMK m. 135/6'da sayılan katalog suçlarla sınırlı olmak kaydıyla, 'aynı soruşturma veya kovuşturmayla ilgili' diğer katalog suçlar yönüyle de kullanılabilir. Yani, farklı bir soruşturmaya konu delil dahi kullanılabiliyorken, aynı soruşturmanın parçası olan ve birbiriyle bağlantılı (örneğin uyuşturucu ticareti ve suç örgütü kurma) suçlar için elde edilen delillerin kullanılmasında hukuka aykırılık yoktur. Aksi bir yorum, kanun koyucunun örgütlü suçlarla mücadele amacına aykırı olurdu.