Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2015/14631 E., 2016/3811 K. sayılı kararında, sanığın hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından azmettirme eyleminin zamanaşımı süresi içinde değerlendirilmesi nasıl yapılmıştır?

Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 2016/3811 K. sayılı kararına göre, sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları için azmettiren ve olayda kullanılan otomobili temin eden sanığın eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddelerinin (38/1, 142/1-b, 38/1, 116/2, 119/1-c, 66/1-e, 67/4) ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 11.04.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. Bu karar, lehe kanunun belirlenmesi ve zamanaşımı sürelerinin hassasiyetle uygulanması gerektiğini göstermektedir.