Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 2015/5496 E., 2017/8079 K. sayılı kararında, 'adli para cezası üst sınırı'nın aşılması, hapse çevrilme ihtaratı ve TCK 53'ün hatalı uygulanması gibi hususlar nasıl değerlendirilmiştir? Ayrıca, suçtan doğrudan zarar görmeyen kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka uygun mudur?

Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 2017/8079 K. sayılı kararına göre, 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesindeki 5000 gün adli para cezası üst sınırı olduğu halde, bu sınırın aşılması, hukuka aykırıdır. Ayrıca, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesindeki değişiklikler göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi de hukuka aykırıdır. TCK 53'ün (hak yoksunlukları) hatalı uygulanması, özellikle koşullu salıverilmeye kadar hak yoksunlukları ile infaz tamamlanıncaya kadar olan hak yoksunlukları arasındaki ayrımın gözetilmemesi de bozma nedenidir. Son olarak, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan bir kurumun davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmolunması da hukuka aykırı bulunmuştur.