Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2016/14384 E., 2018/7205 K. sayılı kararı, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilme ihtaratı yapılamayacağına dair hangi kanuni dayanaklara atıfta bulunmuştur? Ayrıca, Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesindeki 'danışmanlık tedbiri'nin cezai sorumluluğu olan çocuklara uygulanmasına ilişkin ne belirtilmiştir?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2018/7205 K. sayılı kararına göre, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez. Dolayısıyla, mahkeme kararında ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarat yapılması hukuka aykırıdır. Ayrıca, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince, aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin ('danışmanlık tedbiri' gibi) yalnızca 'ceza sorumluluğu olmayan çocuklar' bakımından uygulanacağı gözetilmeden, cezai sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuklar hakkında bu tedbirlerin hükmedilmesi de hukuka aykırı bulunmuştur.