Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 2016/2937 E., 2017/2803 K. sayılı kararı uyarınca, uyuşturucu madde ticaretinde 'yardım etme' (TCK m.39/2-c) ve 'birlikte işleme' (TCK m.188/5) arasındaki ayrım nasıl yapılmalıdır? Sanığın eyleminin 'yardım etme' olarak nitelendirilmesi için hangi delil yeterliliği aranır?

Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 2017/2803 K. sayılı kararına göre, sanığın fiilinin sadece uyuşturucu maddenin satın alınmasına yardımcı olmaktan ibaret olması durumunda, bu eylem 'suçun işlenmesine yardım eden' konumunda olduğu kabul edilerek TCK m.39/2-c kapsamında değerlendirilir ve sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanması gerekir. Eğer sanığın suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştirdiğine dair yeterli ve kesin delil bulunmuyorsa, ancak uyuşturucu maddenin satın alınmasına yardımcı olması gibi bir rolü varsa, bu 'yardım etme'dir. TCK m.188/5'in uygulanabilmesi için ise, TCK m.188/3'te öngörülen seçimlik hareketlerden birinin üç veya daha fazla kişi tarafından 'birlikte' gerçekleştirilmesi, yani iştirak iradesiyle hareket edildiğine dair şüphe sınırlarını aşan yeterli delil bulunması gerekmektedir. Delil yetersizliği durumunda 'birlikte işleme' hükmü uygulanamaz ve 'yardım etme' olarak cezalandırılır.