Evlilik birliğinin temelden sarsılmasına (genel boşanma sebebi) dayalı davada, davacı daha fazla kusurluysa davanın akıbeti ne olur? Türk Medeni Kanunu'ndaki istisnai durumu ve Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını açıklayınız.

Türk Medeni Kanunu'nun 166. maddesine göre, eğer davacı daha fazla kusurlu ise ve davalı boşanma davasına itiraz etmiş ise (boşanmak istememişse) hakim boşanma davasını reddeder. Bu, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği temel hukuk ilkesine dayanır. Ancak, bu kuralın istisnası TMK m.166/2'de düzenlenmiştir: 'Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir.' (Yargıtay HGK - Karar:2015/1655; Yargıtay 2. HD - Karar:2017/4104). Örneğin, davacı eşin diğer eşi evden kovarak 10 yıldan uzun süredir ayrı yaşamaları ve çocukların davacı eş tarafından büyütülmesi gibi durumlarda, davalının itirazı hakkın kötüye kullanılması sayılabilir.