Türk Ceza Kanunu'nda 'azmettirme' nasıl tanımlanmıştır? Azmettirenin cezai sorumluluğu neye göre belirlenir ve TCK m.38/2'de belirtilen 'nüfuz kullanma' hali hangi durumlarda ağırlaştırıcı sebep teşkil eder?

Azmettirme, TCK m.38/1'de 'Başkasını suç işlemeye azmettiren kişi, işlenen suçun cezası ile cezalandırılır' şeklinde tanımlanmıştır. Bu, belli bir suçu işleme hususunda henüz bir fikri olmayan bir kişinin, bir başkası tarafından bu suçu işlemeye karar verdirilmesidir (TCK m.38 Gerekçesi). Azmettirenin cezai sorumluluğu, azmettirilen tarafından işlenen suçun kanundaki cezası ile aynıdır. TCK m.38/2'ye göre, üstsoy ve altsoy ilişkisinden doğan nüfuz kullanılmak suretiyle suça azmettirme halinde azmettirenin cezası üçte birden yarısına kadar artırılır. Çocukların suça azmettirilmesi halinde, bu fıkra hükmüne göre cezanın artırılabilmesi için üstsoy ve altsoy ilişkisinin varlığı aranmaz. Bu artırım, azmettirme olgusunun tek başına bir haksızlık ifade etmesinden kaynaklanır.