Boşanma davasında, davacı erkeğin 'kendi kusuruna dayanarak boşanma hükmü elde edemeyeceği' ilkesi karşısında, davalı kadının herhangi bir kusurunun ispatlanamaması halinde mahkeme nasıl bir karar vermelidir? (Yargıtay 2. HD - Karar:2017/4104)

Mahkeme, davacı erkeğin boşanma davasını reddetmelidir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin K.2017/4104 sayılı kararında da belirtildiği gibi, Türk Medeni Kanunu m.166/1-2'ye göre boşanma kararı verilebilmesi için, davalının 'az da olsa' bir kusurunun varlığının ispatlanması zorunludur. Eğer toplanan deliller sonucunda davalı kadına yüklenebilecek hiçbir kusurlu davranış tespit edilememişse ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkeğin 'tam kusurlu' olduğu anlaşılıyorsa, erkeğin kendi kusuruna dayanarak boşanma talep etmesi hukuken korunmaz. Mahkemenin, evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olmasını tek başına yeterli görerek, tam kusurlu davacının davasını kabul etmesi, temel hukuk ilkelerine ve kanuna aykırı olduğu için bozma nedeni sayılmıştır.