Uyuşturucu madde bulundurma eyleminin, TCK m.191 (kullanmak için bulundurma) kapsamında mı yoksa TCK m.188 (ticaret amacıyla bulundurma) kapsamında mı kaldığının tespitinde kullanılan kriterler nelerdir? Ceza Genel Kurulu'nun 2019/114 sayılı kararında bu kriterler nasıl sıralanmıştır?

Uyuşturucu madde bulundurma eyleminin amacının tespiti, suç vasfının belirlenmesinde kritik öneme sahiptir. Ceza Genel Kurulu'nun K.2019/114 ve önceki yerleşik kararlarına göre bu tespitte kullanılan başlıca kriterler şunlardır: 1. **Failin Davranışları:** Failin, bulundurduğu maddeyi başkasına satma, devretme veya tedarik etme yönünde herhangi bir davranış (pazarlık yapma, müşteri arama vb.) içine girip girmediği. 2. **Bulundurulduğu Yer ve Biçim:** Uyuşturucunun, kolayca ulaşılabilecek kişisel bir alanda mı (ev, işyeri), yoksa saklamaya yönelik bir yerde mi (depo, samanlık) tutulduğu. Ayrıca, maddenin çok sayıda, özenle hazırlanmış, hassas teraziyle tartılmış küçük paketçikler halinde olması, yanında paketleme malzemelerinin bulunması, ticaret amacına işaret eder. 3. **Maddenin Çeşit ve Miktarı:** Uyuşturucu kullanan bir kişinin genelde bir veya iki çeşit madde bulundurması beklenir. Farklı nitelikte ve etkide (eroin, kokain, esrar gibi) birden çok maddenin bir arada bulunması ticaret amacını gösterebilir. Miktar olarak ise, Adli Tıp Kurumu'nun belirttiği kişisel kullanım sınırlarını (örneğin esrar için günlük 1-1.5 gr, günde 3 kez) aşan miktarların ticaret amacıyla bulundurulduğu kabul edilir. Mahkeme, bu kriterleri bir bütün olarak değerlendirerek ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini gözeterek bir sonuca varır.