Boşanma davasında yargılama usulünde, hakimin delil takdir yetkisi ve yemin/ikrar konusundaki sınırlılıkları nelerdir?

Boşanma davasında hakim, davanın dayandığı olguların varlığına vicdanen kanaat getirmedikçe bunları ispatlanmış sayamaz. Hakim, bu olgular hakkında gerek re’sen, gerek istem üzerine taraflara yemin öneremez. Tarafların bu konudaki her türlü ikrarları hâkimi bağlamaz. Hakim kanıtları serbestçe takdir eder. Bu hükümler, boşanma davasının kişisel ve hassas doğası gereği, maddi gerçeğe ulaşmada hakimin serbest takdir yetkisini ön plana çıkarırken, bazı ispat araçlarını (yemin, ikrarın bağlayıcılığı) sınırlamaktadır. (TMK m.184)