TCK Madde 57 uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri, suçun işlenmesinden dolayı 'ceza verilmesine yer olmadığına' karar verilmesini gerektirirken, bir kişinin suç işlemediğinin veya fiilin suç vasfı taşımadığının tespit edilmesi durumunda nasıl bir karar verilmelidir?

TCK Madde 57'deki akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanabilmesi için, Yargıtay'ın yerleşik içtihadına göre, öncelikle sanığın atılı suçu işlediğinin 'kesin biçimde saptanması' gerekmektedir (Yargıtay 15. Ceza Dairesi 26.05.2014, 2013/20014 E., 2014/10288 K.; Yargıtay Ceza Genel Kurulu 20.03.2012, 2011/1-451 E., 2012/115 K.). Şayet yargılama sonucunda: a) Yüklenen suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması, d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması, e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gibi durumlar söz konusu olursa, sanık hakkında 'beraat' kararı verilmelidir. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 18.09.2013 tarihli ve 2013/19735 E., 2013/31042 K. sayılı kararı bu durumu açıkça ifade ederek, 'herhangi bir suç işlemeyen sanık hakkında yazılı şekilde güvenlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesinde' isabet görülmediğine hükmetmiştir. Güvenlik tedbiri ancak suç işleyen kişiye uygulanabilir. (TCK Madde 57; Yargıtay 15. Ceza Dairesi 26.05.2014, 2013/20014 E., 2014/10288 K.; Yargıtay Ceza Genel Kurulu 20.03.2012, 2011/1-451 E., 2012/115 K.; Yargıtay 3. Ceza Dairesi 18.09.2013, 2013/19735 E., 2013/31042 K.)