Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 119. maddesi ve 121. maddesi uyarınca, dava dilekçesinde delillerin gösterilmesi ve belgelerin sunulmasına ilişkin genel prensip nedir? Yargıtay bu konuda nasıl bir yaklaşım sergilemektedir?

HMK Madde 119 (1)-(f) bendine göre, dava dilekçesinde 'iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceği' belirtilmek zorundadır. HMK Madde 121 ('Belgelerin birlikte verilmesi') ise, dava dilekçesinde gösterilen ve davacının elinde bulunan belgelerin asıllarıyla birlikte (veya sadece örneklerinin) dilekçeye eklenerek mahkemeye verilmesi, başka yerlerden getirtilecek belge ve dosyalar için de bunların bulunabilmesini sağlayıcı açıklamanın dilekçede yer alması zorunluluğunu getirir. HMK gerekçesi, bu düzenlemenin somutlaştırma yükü ilkesinin bir gereği olduğunu ve usul ekonomisiyle davaların makul sürede sonuçlanmasını hedeflediğini belirtir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 31.05.2018 tarihli ve 2016/19522 E., 2018/7070 K. sayılı kararı, dava dilekçesinde tanık deliline dayanılmadığı takdirde sonradan tanık bildirilmesi için verilen sürenin sonuç doğurmayacağını ve bu tanık beyanlarının dikkate alınamayacağını vurgulamıştır. Bu, tarafların delillerini dilekçeler aşamasında eksiksiz ve usulüne uygun olarak bildirmesi gerektiği prensibini güçlendirmektedir. (HMK Madde 119 (1)-(f), HMK Madde 121; HMK Madde 119 Gerekçesi; Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 31.05.2018, 2016/19522 E., 2018/7070 K.)