Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 57. maddesinin 7. fıkrasında düzenlenen güvenlik tedbirinin alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlıları için uygulanma şartları nelerdir? Yargıtay bu fıkranın uygulanma kapsamını nasıl daraltmıştır?

TCK Madde 57 (7) uyarınca, suç işleyen alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlısı kişilerin, güvenlik tedbiri olarak, alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılarına özgü sağlık kuruluşunda tedavi altına alınmasına karar verilir. Bu kişilerin tedavisi, bağımlılıktan kurtulmalarına kadar devam eder ve sağlık kurulu raporu üzerine infaz hâkimi kararıyla serbest bırakılabilirler. Ancak Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 25.04.2016 tarihli ve 2015/3291 E., 2016/1334 K. sayılı kararı, bu fıkrada öngörülen güvenlik tedbirinin, 'alkol ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde bağımlılığı altında başka suç işleyen kişiler bakımından uygulanabileceği'ni belirtmiştir. Dolayısıyla, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işleyen sanık hakkında, bu suçtan zaten TCK 191 kapsamında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmişken, yeniden TCK 57/7 uyarınca tedavi altına alınmasına hükmedilmesi yasaya aykırı bulunmuştur. Bu, TCK 57/7'nin, bağımlılıkla bağlantılı işlenen 'başka suçlar' için bir güvenlik tedbiri olarak tasarlandığını ve bağımlılık suçunun kendisi için TCK 191'in özel hüküm olduğunu göstermektedir. (TCK Madde 57 (7); Yargıtay 10. Ceza Dairesi 25.04.2016, 2015/3291 E., 2016/1334 K.)