Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/101 sayılı kararında atıf yapılan TCK m. 191/2'ye 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin önemi nedir? Bu cümle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararının kanun yolu açısından niteliğini nasıl değiştirmiştir?

Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2017/119 sayılı kararında da atıf yapılan YCGK kararına göre, 6217 sayılı Kanunla TCK m. 191/2'ye eklenen cümle, bu fıkra uyarınca verilen kararın bir 'durma kararı' niteliğinde olduğunu hükme bağlamıştır. Bu değişikliğin kanun yolu açısından önemi şudur: Değişiklikten önce, bu kararların niteliği tartışmalıydı ve bazen hüküm gibi temyiz edilebiliyordu. Bu ek cümle ile kararın hukuki niteliği netleştirilmiştir. Durma kararları, CMK uyarınca nihai bir hüküm değildir ve temyize değil, 'itiraz' kanun yoluna tabidir. Dolayısıyla bu değişiklik, bu tür kararlara karşı başvurulacak kanun yolunu standart hale getirmiş ve temyiz yerine itiraz yolunun uygulanması gerektiğini kesinleştirmiştir (Yargıtay 9. CD, E. 2015/12068, K. 2017/119).