Sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyet, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir. Sanık müdafii her iki kararı da temyiz etmiştir. Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 2017/119 sayılı kararına göre, Yargıtay bu iki talebi nasıl ele almalıdır?

Yargıtay, bu iki talebi farklı usullere göre ele almalıdır. Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin anılan kararında da uygulandığı gibi: 1) Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen 'mahkumiyet' kararı, CMK m. 223 uyarınca bir hükümdür ve temyiz kanun yoluna tabidir. Yargıtay bu talebi esastan inceleyerek onama, bozma veya düzeltilerek onama kararı verir. 2) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK m. 191/2 uyarınca verilen 'tedavi ve denetimli serbestlik' kararı ise, bir durma kararı niteliğindedir ve temyize değil, 'itiraz' kanun yoluna tabidir. Bu nedenle Yargıtay, bu karara yönelik temyiz talebini incelemeye yer olmadığına karar vererek, dosyanın ilgili kısmının itirazı inceleyecek olan merci (genellikle Ağır Ceza Mahkemesi) tarafından değerlendirilmesi için mahalline iadesine karar vermelidir (Yargıtay 9. CD, E. 2015/12068, K. 2017/119).