TCK m. 57 uyarınca güvenlik tedbiri uygulanan sanık hakkında verilen 'beraat' kararı ile 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararı arasında ne gibi bir fark vardır ve bu fark güvenlik tedbirinin uygulanmasını nasıl etkiler?

Temel fark, sanığın atılı suçu işleyip işlemediği tespitine dayanır. 'Beraat' kararı (CMK m. 223/2), sanığın suçu işlemediğinin sabit olması, delil yetersizliği veya eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması gibi durumlarda verilir. Eğer sanık beraat ederse, suçu işlemediği kabul edildiği için hakkında TCK m. 57 uyarınca güvenlik tedbiri uygulanamaz. Çünkü güvenlik tedbirinin ön koşulu, 'fiili işleyen' bir kişinin varlığıdır. 'Ceza verilmesine yer olmadığı' kararı (CMK m. 223/3) ise, sanığın suçu işlediği sabit olmakla birlikte, akıl hastalığı (TCK m. 32) gibi bir kusur yokluğu nedeniyle cezalandırılamadığı durumlarda verilir. İşte bu durumda, sanık suçu işlediği için, ceza verilmese dahi hakkında TCK m. 57 uyarınca güvenlik tedbirine hükmedilir. Özetle, beraat durumunda güvenlik tedbiri yoktur; ceza verilmesine yer olmadığı kararında ise güvenlik tedbiri vardır (Yargıtay 3. CD, E. 2013/19735, K. 2013/31042).