TCK m. 57 kapsamında akıl hastası sanık hakkında güvenlik tedbirine hükmedilebilmesi için, atılı suçu işlediğinin sabit olması gerekir mi? Yoksa sadece suç şüphesi yeterli midir? Eğer sanığın atılı suçu işlemediği anlaşılırsa, mahkeme ne yönde karar vermelidir?

Güvenlik tedbirine hükmedilebilmesi için atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması, yani suçun sübuta ermesi gerekir. Sadece suç şüphesi yeterli değildir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/298 sayılı kararında da belirtildiği gibi, mahkeme tüm delilleri toplayıp sanığın sorgusunu yaparak tam bir yargılama faaliyeti yürütmelidir. Bu yargılama sonucunda, sanığın suçu işlediği sabit bulunmazsa, akıl hastası olup olmadığına bakılmaksızın hakkında 'beraat' kararı verilmelidir. Güvenlik tedbiri bir 'müeyyide' olduğu için, ancak bir suç işlediği kanıtlanan kişiye uygulanabilir. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2013/31042 sayılı kararında da, suçu işlemediği gerekçesiyle beraat eden sanık hakkında ayrıca güvenlik tedbirine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur (Yargıtay 3. CD, E. 2013/19735, K. 2013/31042).