TCK m. 32/1, akıl hastalığı nedeniyle cezai sorumluluğu olmayan kişiye ceza verilmeyeceğini ancak güvenlik tedbirine hükmolunacağını düzenler. TCK m. 57 ise bu güvenlik tedbirlerinin nasıl uygulanacağını belirtir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/298 sayılı kararına göre, bu durumda olan bir sanığın ceza yargılamasındaki statüsü nedir ve bu statü savunma hakkı açısından ne gibi sonuçlar doğurur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/298 sayılı kararına göre, TCK m. 32/1 kapsamındaki bir kişi, hakkında yürütülen 'güvenlik tedbiri muhakemesi' sırasında 'sanık' konumundadır. Bu muhakeme bir ceza muhakemesi davasıdır, çünkü tedbirin uygulanabilmesi için öncelikle sanığın bir suç işlemiş olması şarttır. Sanık konumunda olması, Anayasa'nın 36. maddesi ve CMK tarafından sanığa tanınan tüm haklardan (müdafi yardımından yararlanma, susma, delil toplanmasını isteme, sorguya çekilme, kanun yoluna başvurma vb.) yararlanabileceği anlamına gelir. Sanığın sorgusu yapılmadan, sadece müdafiinin dinlenmesiyle yetinilerek hakkında güvenlik tedbirine karar verilmesi, savunma hakkının (özellikle sorgu hakkının) kısıtlanmasıdır ve mutlak bir bozma nedenidir (Yargıtay CGK, Karar: 2018/298).