TCK m.207'de düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun konusunu oluşturan 'özel belge'nin, mutlaka yazılı bir belge olması gerekir mi? Elektronik ortamda oluşturulmuş bir veri (e-posta, dijital sözleşme vb.) bu kapsamda değerlendirilebilir mi?

TCK m.207'nin lafzı 'yazı'dan bahsetmese de, geleneksel olarak belge kavramı yazılı metinleri ifade eder. Ancak, dijitalleşmeyle birlikte elektronik belgelerin hukuki işlemlerde kullanımı artmıştır. 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu, güvenli elektronik imza ile imzalanmış elektronik verilerin yazılı senetle aynı ispat gücüne sahip olduğunu belirtir. Dolayısıyla, güvenli elektronik imza taşıyan ve hukuki bir sonuç doğurmaya elverişli bir elektronik veri, TCK m.207 anlamında 'özel belge' olarak kabul edilebilir. Bunun üzerinde yapılan sahtecilikler de (örneğin, elektronik imzayı taklit ederek sahte bir e-sözleşme oluşturmak) bu suçu oluşturabilir. Ancak, basit bir e-posta gibi, hukuki bir hak doğurmayan veya ispat aracı olmayan dijital veriler bu kapsamda değerlendirilmeyebilir.