CMK m.141 uyarınca açılan tazminat davasında, davacının tutuklu kaldığı süre boyunca ödemek zorunda kaldığı noter ve konsolosluk işlem ücretleri ile harçlar, maddi tazminat olarak talep edilebilir mi?

Bu talebin kabulü, bu masrafların haksız tutuklama ile doğrudan ilgili olup olmadığına bağlıdır. Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2021/8120 E., 2023/1970 K. sayılı kararında bu tür taleplerin maddi zarar kapsamında hüküm altına alınamayacağı belirtilmiştir. Genel ilke, tazminatın, tutukluluğun doğrudan bir sonucu olan zararları kapsamasıdır. Eğer bu noter, konsolosluk işlemleri veya harçlar, tutukluluk durumuyla ilgili zorunlu işlemler (örneğin, avukata vekaletname verme, savunma için belge temini vb.) için yapılmışsa ve bu durum ispatlanabiliyorsa, maddi zarar olarak kabul edilebilir. Ancak, tutuklulukla ilgisi olmayan, kişinin özel işleri için yapılmış masraflar ise bu kapsamda değerlendirilmez. Yargıtay'ın genel eğilimi, bu tür masrafları doğrudan zarar olarak görmeme yönündedir.