Bir sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında, TCK m. 53 uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmiştir. Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararı, bu tür hükümlerin infazını nasıl etkilemiştir?

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı, TCK m. 53'ün bazı fıkralarını iptal etmiştir. Bu iptal kararı, özellikle TCK m.53/1-c bendindeki 'velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan' yoksun bırakılma tedbirini, sanığın 'kendi altsoyu' (çocukları) üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, cezanın infazının tamamlanmasından sonra da devam etmesini Anayasaya aykırı bulmuştur. Metindeki Yargıtay kararlarında (Y15.CD-K.2016/9215, Y21.CD-K.2017/1225) da belirtildiği gibi, bu iptal kararı sonrasında mahkemelerin, TCK m.53'ü uygularken, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar vermesi gerekmektedir. İptal öncesi verilen ve bu ayrımı yapmayan genel nitelikteki hak yoksunluğu kararları, bu nedenle hukuka aykırı hale gelmiştir ve düzeltilmesi gerekmektedir.