TCK m.207'ye göre özel belgede sahtecilik suçundan yargılanan sanık, suça konu belgeyi (örneğin sahte kira kontratı) kendisinin düzenlemediğini, bir başkasından aldığını savunmaktadır. Bu savunma karşısında mahkemenin ispat yükümlülüğü nasıl şekillenir?

Bu durumda ispat yükümlülüğü savcılıktadır ve mahkemenin de maddi gerçeği araştırma yükümlülüğü vardır. Mahkeme, sanığın savunması karşısında, belgeyi kimin düzenlediğini ve sanığın bu belgeyi kullanırken sahte olduğunu bilip bilmediğini araştırmalıdır. Eğer sanık belgeyi kendisi düzenlememişse, TCK m.207/1'den sorumlu tutulamaz. Sorumluluğunun TCK m.207/2 ('sahte olduğunu bilerek kullanma') kapsamında olup olmadığı değerlendirilmelidir. Bunun için, sanığın belgeyi aldığı iddia edilen kişi (eğer tespit edilebilirse) tanık olarak dinlenmeli, belge üzerindeki yazı ve imzaların sanığa veya o kişiye ait olup olmadığı bilirkişi marifetiyle incelenmelidir. Şüphenin sanık lehine yorumlanması ilkesi gereği, sanığın belgeyi sahte olarak düzenlediği veya sahte olduğunu bilerek kullandığı kesin olarak ispatlanamazsa, beraatine karar verilmelidir.