CMK m.141/3, hakim ve savcıların verdikleri kararlar veya yaptıkları işlemler nedeniyle tazminat davalarının 'ancak Devlet aleyhine açılabileceğini' belirtmektedir. Bu hükmün amacı nedir ve davacının doğrudan hakime veya savcıya dava açmasını engellemesinin gerekçesi nedir?

Bu hükmün temel amacı, yargı bağımsızlığını ve tarafsızlığını korumaktır. Eğer hakimler ve savcılar, verdikleri her karar nedeniyle doğrudan kişisel tazminat davası tehdidi altında kalırlarsa, görevlerini baskı altında olmadan, özgürce ve tarafsızca yapmaları zorlaşır. Bu durum, yargı faaliyetinin işleyişini olumsuz etkiler. Bu nedenle kanun koyucu, yargısal faaliyetlerden doğan zararlar için sorumluluğu öncelikle Devlete yüklemiştir. Vatandaş, zararını Devletten talep eder. Devlet, eğer tazminat öderse ve ilgili hakim veya savcının 'görevini kötüye kullandığını' tespit ederse, ancak o zaman CMK m.141/4 uyarınca ilgili kamu görevlisine rücu edebilir. Bu sistem, hem vatandaşın zararının giderilmesini sağlar hem de yargı mensuplarını keyfi davalardan korur.