Bir ceza davasında, sanığa 5271 sayılı CMK m. 150/2 uyarınca zorunlu müdafii tayin edilmiştir. Yargılama sonunda sanık mahkum olmuştur. Mahkemenin, bu zorunlu müdafiilik giderini sanığa yargılama gideri olarak yükletmesi, AİHS açısından nasıl değerlendirilmektedir?

Bu konu tartışmalıdır. Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2015/31976 E., 2016/12140 K. sayılı kararında, AİHS m. 6/3-c'deki 'gerekli maddi olanaklardan yoksun ise ... bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanma' hakkı ve Anayasa m. 90/5'teki uluslararası andlaşmaların önceliği ilkesi gereğince, zorunlu müdafiilik ücretinin sanığa yükletilmesinin hukuka aykırı olduğu ve Hazine üzerinde bırakılması gerektiği belirtilmiştir. Ancak aynı karardaki karşı oyda, AİHS'nin bu hakkı 'suç ile itham edilen' kişiler için tanıdığı, mahkumiyetten sonra bu masrafın istenebileceği, nitekim 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesinin bu ücreti yargılama gideri saydığı belirtilerek aksi yönde görüş bildirilmiştir. Dolayısıyla, bu konuda farklı hukuki yorumlar mevcuttur, ancak güncel eğilim, masrafın sanığa yükletilmemesi yönündedir.